we zijn omringt met onzekerheden

We voelen die onzekerheid meer dan ooit. Nu we midden in de Corona Crisis zitten. Eerder gemaakte reserveringen worden met name door onze internationale gasten, geannuleerd. Potentiële gasten vragen naar de annuleringsvoorwaarden en welke (beperkende) maatregelen er deze zomer gelden op onze camping? We durven geen nieuw personeel aan te nemen, uit angst dat we mogelijk een dramatisch jaar tegemoet zullen gaan. Nog niet aanbesteden projecten worden tot nader orde uitgesteld.
Maar waarom is de onzekerheid nu voor de ene verlammend, en voor de ander een uitdaging?

Waren we vorig jaar dan wel zeker? Wisten we toen zeker hoe alles zou verlopen? Of hebben we bepaalde risico's nooit willen zien en hebben we die onder een dekmantel geveegd? Waren we vorig jaar misschien alleen maar bang dat we binnen 5 jaar weer een economische crisis te verwerken zouden krijgen. En hebben we de ecologische crisis nooit willen zien? Alsof die geen impact op ons welzijn en onze welvaart zou kunnen hebben?

Door onzekerheid toe te laten, ontstaan er alleen maar meer kansen. Ik heb in het verleden het ook wel met jullie gehad over een van mijn lievelingsboeken: Dans met kans.
Wanneer je eenmaal door hebt dat onzekerheid niet onprettig voelt, maar dat er heel veel kansen liggen, ga je je er ook niet meer naargeestig door voelen.
Het zorgt ervoor dat je juist nieuwsgierig wordt naar het onbekende. En door vragen te stellen, wordt de uitkomst van de weg die je dan gaat bewandelen, alleen maar sterker.
Dat heeft sterke voordelen, want je leert en ontwikkeld je bij elke onzekerheid verder met de volgende voordelen:

• Hierdoor ga je veel leren
• Hierdoor wordt je steeds wendbaarder
• Hierdoor zie je scherper de veranderingen

Je vraagt je af wat je hiervan weten wil, wat je hierover wil kennen. Een kind speelt, daar leert het van. Wij hebben bijna geen speelruimte, want wanneer de dingen niet lukken, noemen we dat falen. Maar hoe falend is het, om jaar in jaar uit te sturen op louter controle of de waan van controle?
Ik ben benieuwd naar jouw reactie, wees welkom, de polletjes Watersportcamping Heeg.

onzekerheden en problemen = al cocaine, voor een creatieve gek!

In onze familie zeiden we vroeger al; "Oma's grootste probleem is, als ze geen problemen heeft!" Oma was op haar best bij problemen. Ze wist ze als geen ander op te lossen. Het leek haast wel of ze meer energie kreeg, of....

Ik ben op mijn best met de camping, wanneer mensen problemen hebben. Dan bedoel ik natuurlijk niet van die kleine problemen als geld gewisseld willen hebben. Nee, ik bedoel echt behoorlijke problemen. Kinderen met hun handen tussen de deur, en met flink gekneusde vingers bij me komen. Of wat te denken van een kapot gewaaide en verregende tent waarin absoluut niet meer geslapen kan worden door het gezin. Het zo goed mogelijk voor de gast proberen op te lossen, dat vind ik een uitdaging!
Onzekerheden is ook zoiets, een ding weet je dan zeker, dat je de uitkomst, hoe het zal gaan verlopen dus, niet kan voorspellen! Alles behalve saai! De gedachte alleen al bij onzekerheden, het zou zus kunnen gaan, of zo. Maar het kan ook nog wel eens heel erg anders af gaan lopen!
Problemen en onzekerheden, het geeft me een adrenaline kick. Het heeft een zelfde soort werking als cocaïne.  En wat hoor ik nu van de week, voor ontwerpers en andere creatieve "gekken" zijn onzekerheden en problemen als cocaïne!

Dat maakt dan ook direct duidelijk waarom de ene mens als verlamt reageert op onzekerheden en problemen. En waarom de ander direct in actie komt en begint te stralen en te schitteren. Denk je dat ik misschien verslaafd ben aan onzekerheden en problemen? Zou je ervoor behandeld kunnen worden? Ach nee, daar moet ik niet aan denken. Ik zoek het gewoon actief op. Een camping met een hoop mensen, dat is een constante stroom cocaïne lijntjes voor me, misschien dat ik daarom wel zo dol ben op dit werk!