neem jezelf niet zo serieus

Het is egoïstisch om te denken dat je een zinvol leven leidt, zei mijn vader. Zet jezelf toch niet zo centraal. Neem jezelf toch niet zo serieus.Het leven heeft geen zin. Hoe verheven moet je handelen wel niet zijn, wil je ook maar een klein verschilletje kunnen maken.
Je komt op aarde, groeit op, leert wat, doet je ding. En daarna ben je dood en is alles opgehouden.

Wanneer je dat beseft, dan krijg je juist veel meer ruimte, om een betekenisvol leven te gaan leiden. Je maakt contact en verbinding met de mensen om je heen. Je zorgt dat je het met de mensen waar je van houdt vooral fijn zal hebben. Je bent goed voor de aarde en de wereld om je heen. Zorg dat je het met elkaar leuk gaat hebben, dat je elke dag schaterlacht. Dat je de adrenaline door je donder voelt. Dat je in elke vezel voelt dat je leeft. En haal uit het leven, wat eruit te halen is. Die opgave is al groot genoeg!
Neem jezelf toch niet al te serieus.....
Tjonge jonge, dat was mijn vader weer! Hij weet me altijd te prikkelen. Dik in de tachtig en nog steeds inspirerend. En nu maar proberen om dat gevoel dat ik van waarde moet zijn, even achter me laten. Nu gewoon gaan leven. De dingen gewoon doen, of gewoon de dingen doen. Zorgen dat ik een zonnetje voor mezelf ben en voor de mensen om me heen. Kunnen lachen om elkaar en vooral ook om mijzelf. Mezelf niet zo serieus nemen is dan misschien wel de eerste stap. Het leven is zinloos, is dat nu een teleurstelling of een zegen? Ik heb er nog wat moeite mee merk ik. Wat is jouw idee? Ik ben benieuwd, laat je het weten? Wees welkom, de polletjes Watersportcamping Heeg.

mag het een "ons"je meer zijn?

Ik ben twee weken geleden geopereerd aan een rughernia. Het mooie is dat je dan vanuit een ander perspectief kijkt naar de wereld (vanuit bed) binnen nieuwe omstandigheden. Ik had plots ook heel veel meer tijd om in een voornamelijke eenzaamheid over "de dingen" na te denken. Het grote ding is, waar haal ik mijn voldoening uit?

Want als al een gewoon leven niet simpel is, wil ik ook nog op het einde van mijn leven kunnen zeggen dat ik vooral ook de wereld toch een beetje mooier heb kunnen maken. Dat ik een klein verschilletje heb kunnen maken. Dat ik "iets" heb toegevoegd. Ik wil graag "iets moois maken".
Of nog veel liever, heel veel kleine mooie dingen maken. Niet alleen het proces van het maken vind ik tof, maar misschien vooral nog het effect dat dat "ding"heeft op de wereld. Goede dingen maken kan of heel toevallig, of doordat je je vol probeert te zuigen met kennis waardoor je een spannend pad inslaat naar de bron van je nieuwe idee. Kennis en maken combineren om zo de mooie dingen te kunnen maken. De dingen die verschillig zijn, anders dan anderen. Dat geeft mij voldoening.
De afgelopen twee weken was er ook een van heftige aanslagen in landen vlak bij ons. Vreselijk, ze maken de wereld echt lelijk en ik ga me bijna schamen voor het feit dat we vooral geluiden horen over zij en wij, dat moet naar "ons" gaan. Dat we samen met elkaar een samenleving moeten vormen. Maar al wat er vooral gebeurt is dat we vooral nog meer wij en zij gaan zien. Waarom zou je je als Moslim plots moeten verantwoorden wat je ervan vindt? Waarom zou je je met klem moeten distantieren van die IS groep? In wat voor land leven we waar een vader smeekt aan verschillende organisaties om zijn geradicaliseerde zoon van 15-16 jaar tegen te houden, en die vervolgens gewoon via Schiphol kan vertrekken. Na anderhalf jaar is hij getroffen door een luchtaanval in Syrie. Hoe kan zoiets? Hoe kunnen we juist nu zorgen dat we van wij-zij naar ons gaan?
Wat kan een grassprietverhuurder daar nu toch aan doen? Waarom heb ik nog niet eerder een moslimstagiaire gehad? Waarom heb ik zelden gasten gehad die moslim zijn? Wat kan ik eraan doen om ervoor te zorgen dat Jood, Moslim, Eskimo, Kaaskop en noem maar op, gewoon wel hier "ons" kunnen zijn? Waar, ongeacht je kleur of afkomst, alleen ertoe doet dat je mee gaat "ons-en". Dat we samen met elkaar proberen een mooie wereld te maken. Een wereld die ieder van ons, net ietsje mooier heeft kunnen maken.
Ik weet zeker dat wanneer iedereen, iedere organisatie, ieder persoon, ik....maar jij ook, neem je verantwoording en zorg dat we een onsje meer zijn straks, door jou! Ik ga hem nu een mailtje sturen en ga hem vragen of hij me mee wil helpen. Wordt vervolgd.